کابل ویرانک
از
کیانوش رحیمی
کی فراموش شود، کابل ویرانک ما
جــــاده وُ شهرنو وُ آن پل لرزانک ما
با رفیقان شـب مهتاب زیادم نرود
تــا وُ بالا شدن تپـــۀ پغمانک ما
دلم از بیوطنی، پشت خودم می سوزد
که چه بازیچه شده، خاک غریبانک ما
حرص دنیا چقدر خاطره ها داد به باد
جشن آزادی وُ شب های چراغانک ما
خوش هوا بود به آن شاعر حماسه سرا
تخت رستم به سر کوه سمنگانـــک ما
ما به این مردم دنیای گرسنه چه کنیم
دسـت هر دزد فتاده، به گریبانک ما
با یکی کاسۀ شوربا وُ دو سه نان فطیر
هرچـه میشد بخدا؛ عزت مهمانک ما
یــاد لاندی پلو وُ قصه وُ افسانـــه بخیر
پتــــۀ صندلی وُ کیــــف زمستانک ما
نمک خوان وطن، دیدۀ شان کور کند
چــــه بگویم که شکستند نمکدانک ما
فارغ از کینه وُ از عقده وُ از درد وُ الم
چقدر لطف وُ صفا بود، به دورانک ما
هـــردم از کوی خرابات صدا بود بلند
از هـــمه نغمه سرایان غزلخوانک ما
دشمنان خاک مرا زیر وُ زبر کرد، ولی
یک دل دوسـت نیــامد، به پرسانک ما
میـــله هــــای گل نارنج، ز یــادم نرود
ســاز وُ آواز، به هَر گوشـۀ لغمانک ما
موتر وُ بایسکل وُ اسپ وُ کراچی همه سو
چه جمع وُ جوش ، به بازار خیابانک ما
فـــرش از لاله وُ گل بود، ز خیرات بهار
کــوهک وُ دره گک وُ دشت وُ بیابانک ما
میله ها بود به هر باغ وُ به هر عید وُ برات
قـــــــرغه وُ بابر وُ اســـتالف وُ پروانک ما
من ندانم که در آن آتش بیداد چه سوخت
خـــانه وُ کــــوچه وُ پسکوچه وُ دالانک ما
سخن از خـــــــامۀ کهزاد به افسانه کشید
غزلش غوره به دل ماند، به دیوانک ما
(فرستنده: شفیق عقیلی)
Kabul Wairanak
by
Kianoosh Rahimi
Delam az bi-watani, pusht-e khodam mi-sozad
Ke che bazicha shoda, khak-e gharibaanak-e maa
Hirs-e dunya cheqadar khatera-haa daad ba baad
Jashn-e azaadi-o shab-haaye cheraghanak-e maa
Khosh hawaa bood ba aan shaa’er-e hamasa-saraa
Takht-e Rostam ba sar-e koh-e Samanganak-e maa
Maa ba in mardom-e dunyaaye gorosna che konim
Dast-e har dozd fetaada, ba gerebaanak-e maa
Baa yak kaasa-ye shorbaa-o do se naan-e fatir
Har che mishod, ba Khodaa, ezzat-e mehmaanak-e maa
Yaad-e laandi palaw-o qissa-o afsaana bekhair
Pata-ye sandali-o kaif-e zemestaanak-e maa
Namak-khwaan-e watan, dida-ye shaan kor konad
Che begoyam ke shekastand namak-daanak-e maa
Faarigh az kina-o az oghda-o az dard-o alam
Cheqadar lotf-o safaa bood ba dawrānak-e maa
Har dam az koy-e kharaabaat sadaa bood boland
Az hama naghma-saraayaan-e ghazal-khwaanak-e maa
Doshmanaan khaak-e mara zir-o zabar kard, wali
Yak del-e dost nayāmad ba porsaanak-e maa
Mela-haaye gol-e naarenj, ze yaadam narawad
Saaz-o aawaaz ba har gosha-ye Laghmaanak-e maa
Motor-o baiskel-o asp-o karaachi hama-so
Che jam-o josh ba baazaar-e khiyaabaanak-e maa
Farsh az laala-o gol bood, ze khairaat-e bahaar
Kohak-o dara-gak-o dasht-o biyaabaanak-e maa
Mela-haa bood ba har baagh-o ba har Eid-o Baraat
Qargha-o Baabar-o Estaalef-o Parwaanak-e maa
Man nadaanam ke dar aan aatash-e bedaad che sokht
Khaana-o kocha-o pas-kocha-o daalaanak-e maa
Sokhan az khaama-ye Kehzaad ba afsaana kashid
Ghazalash ghora ba del maand, ba diwaanak-e maa
